പുറകിലേക്ക്

ഓരോ പുഴയും 
പുറകിലേക്കൊഴുകാന്‍
കൊതിക്കുന്നുണ്ട്,

എല്ലാ വേരുകളും 
വിത്തിലേക്കിറങ്ങുന്നതും
കാത്തിരിക്കുന്ന പോലെ,

ഓരോ കുഴിച്ചെടുക്കലും 
നികത്തിക്കൊണ്ട്,

മറന്നുമുങ്ങിയവരെയെല്ലാം  
തിരിച്ചെടുത്തുകൊണ്ട്,

മുറിച്ചുമാറ്റിയവരെയെല്ലാം 
തിരിച്ചുവിളിച്ചുകൊണ്ട്,

പുറകിലേക്ക് മാത്രം 
ചവിട്ടാവുന്ന സൈക്കിളില്‍
ഞാനും നീയും 
ഭൂതകാലത്തേക്കുരുളാന്‍ 
കൊതിച്ചപോലെത്തന്നെ..

അമ്മയുടെ മുറിയിലേക്കിനിയും നിലാവിറങ്ങിക്കൂട..

ഉമ്മറവാതിലിനു കുറുകെ
ഉറക്കം പൊഴിഞ്ഞുമെലിഞ്ഞ
ചുള്ളികമ്പുകണക്കിന്
നീണ്ടു നിവര്ന്നു കിടന്നു.

കപ്പാസിറ്റര്‍ പണിമുടക്കിയ ഫാന്‍,
കട്ടിലിന്റെ കുളമ്പടികള്‍,
അടുക്കള പൈപ്പിന്റെ ഏമ്പക്കങ്ങള്‍,
മുകളിലത്തെ നിലയില്‍
ഭൂതകാലത്തിലെപ്പോഴോ
അടക്കാന്‍ മറന്ന ജനവാതിലുകളുടെ
തലമുറകള്‍ നീണ്ട
തലതല്ലിപ്രതിഷേധങ്ങള്‍!

എന്തൊരു ബഹളമാണിത്,
ഉറങ്ങാതെ കിടക്കുമ്പോള്‍ മാത്രം
ഉച്ചത്തിലാവുന്ന രാത്രിയൊച്ചകള്‍

അമ്മയുടെ മുറിയിലേക്ക്
നിലാവിറങ്ങുന്നുണ്ടാകുമോ?
മരുന്ന് രണ്ടെണ്ണം തീര്ന്നുത പോയിരിക്കുന്നു,
കണ്ണില്‍ പെട്ട പൊത്തുകളില്‍ എല്ലാം
തുണി നിറച്ചു വച്ചിട്ടുണ്ട് ,
എന്നാലും ആ നശിച്ച വെളിച്ചം
എതിലെങ്കിലൂടെയും തുരന്നിറങ്ങും,
എത്ര കെണി വെച്ചാലും പിടി തരാത്ത
പെരുച്ചാഴിയെ പോലെ

ഗൈറ്റ് അടക്കി പിടിച്ചോന്നു കരഞ്ഞു
കരഞ്ഞ്കരഞ്ഞ് ശബ്ദമില്ലതെയായിപ്പോയൊരു
കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ

മുറിയിലേക്ക്‌ കുതിച്ചു ,
മങ്ങിയ വെളിച്ചം,
ചുരുണ്ടിമൂടികിടക്കുന്ന ശൂന്യത!

അമ്മയെവിടെ??

അടുകളവാതിലിനും ഉമ്മറവാതിലിനും
ഇടക്കുള്ള ഇരുട്ടിന്റെ സമുദ്രം,
അനകമില്ലാത്ത താഴുകള്‍,
പിന്നെ?

എന്നോടൊന്നും ചോദിക്കരുതെന്ന ഭാവത്തില്‍
തെക്കോട്ടുള്ള കിളിവാതില്‍
തലയാട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു,
ഇതിലൂടെ??,
അമ്മയിത്രയും ശോഷിച്ചുപോയിരുന്നെന്നോ,??

നിലാവ് വകഞ്ഞു മാറ്റി,
ഒരു കൈ വട്ടത്തില്‍ ചുഴറ്റി,
മുടി കുടഞ്ഞോഴുകുന്ന അമ്മ.
പാഞ്ഞുച്ചെന്നു വട്ടം പിടിച്ചു,
കുതറല്‍, ചീറ്റല്‍, ആക്രോശം,
‘എനിക്ക് ഗുരുവായൂര്ക്ക്റ പോണം’
വീണ്ടും കുതറല്‍
‘പോകാം..’
‘ഇപ്പൊ പോണം’
‘നേരം വെളുക്കട്ടെ’
‘ഇപ്പൊ പോണം’
‘വേഷ്ടിയുടിത്തിട്ടു പോകാം’
‘ഇപ്പൊ പോണംന്ന്’
ശക്തിയായൊരു തള്ളല്‍
അടുത്ത ജന്മത്തിലെക്കെന്നപോലെ
ഒരു തെറിച്ചുവീഴല്‍,
പുറകിലൊരിടി,
പകുതി കാഴ്ച,
അമ്മ ഓടുന്നു,
മാക്സി ഉയര്ത്തി് പിടിച്ച്,
ഒരു ബസ്സിലേക്ക് ചാടി കയറുന്നു,
അതെ, ഒരു ബസ്സിലേക്ക് ചാ....
ബോധമില്ലായ്മ!.

കണ്ണ് തുറക്കുകയാണ്,
അമ്മ?,
ഏതു ബസ്സ്‌?,
എങ്ങോട്ട്?,
എവിടെ തിരക്കാന്‍?
ആരോട് ചോദിക്കും ?,
ഒരു വണ്ടി കിട്ടിയിരുന്നെങ്കില്‍ ?
...ഓട്ടം!

KSRTC സ്റ്റാന്റ്-
‘മാക്സിയിട്ട സ്ത്രീ,
നരച്ചിട്ടുണ്ട്,
മെലിഞ്ഞിട്ടാണ്
??’

‘ഗുരുവായൂര്ക്ക് പുറപ്പെട്ടിറങ്ങിയ
ഒരെണ്ണത്തെ
തോപ്പുംകരേല് ഇറക്കി വിട്ട്ണ്ട്’!

കൈനെറുകയിലേക്ക് കോര്ത്തു ,
താഴ്ത്തിയൊന്നു മുഖം തുടച്ചു,
…ഈ തോപ്പുംകര ഇതെവിടെയാണ്?!

ദൂരമുണ്ട്,
സര്വ്വ്ശക്തിയുമെടുത്ത് ഓടണം,
നിലാവിറങ്ങിയാല്‍ അമ്മക്ക്
കാറ്റിനേക്കാള്‍ വേഗമുണ്ടാവും ,

തോപ്പുംകര,
സ്റ്റാന്ഡികല്‍ പാര്ക്ക് ചെയ്തിട്ട
വയറൊഴിഞ്ഞ ബസ്സുകള്‍,

വരുന്നകാലത്തിലെ ഇരുട്ടിനും
കഴിഞ്ഞകാലത്തിലെ ഇരുട്ടിനും
ഇടയ്ക്ക് അനാഥമായിപ്പോയ
ഒരു റെയില്വേഅ സ്റ്റേഷന്‍,

വേരുകള്‍ പോലെ
എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ
പടര്ന്നു കിടക്കുന്ന, വഴികള്‍,

വിജനത!.

‘മാക്സിയിട്ട സ്ത്രീ,
നരച്ചിട്ടുണ്ട്,
മെലിഞ്ഞിട്ടാണ്’,ആഹ്..'

കാലു തളര്ന്നു വിറക്കുന്നു,
നിശ്വാസം
നരവീണിടറി
മെലിഞ്ഞുണങ്ങി
താഴെവീഴുന്നു,

‘തോപ്പുംകര ഒരു ബോട്ട് ജെട്ടിയുണ്ട്,
അവിടെ നോക്കിയോ ??’

പാച്ചില്‍,കിതപ്പ്,വീഴ്ച,
നനഞ്ഞ ഇരുട്ട്,
ശൂന്യത!

നഷ്ടപെടുന്നതെല്ലാം
ഒഴുകിചേരുന്നയിടം പോലെ
ശാന്തമായി ഒഴുകുന്ന കായല്‍,

‘അമ്മാ...’
‘അമ്മാ...’
കാഴ്ച മങ്ങുകയാണ്,
തിരിച്ചലക്കുന്ന നീണ്ട നിലവിളി
മണ്ണിലേക്കുള്ള വീഴ്ച്ച,

നേര്ത്ത ഒരു മൂളല്‍,
ജട്ടിയുടെ താഴെയുള്ള
പടവില്‍,ഇരുട്ടില്‍ അലിഞ്ഞു തുടങ്ങിയ രൂപം,
നിറവാര്ന്നത ചിരി,
‘വേം.. വേം.. വേം ’’
അമ്മ!

ഒഴുകിയിറങ്ങി,
വാരിപുണര്‍ന്നു,
നീണ്ടയൊരു നെറ്റിയുമ്മ കൊടുത്തു,
വിയര്പ്പി ല്‍ കണ്ണീരുപടര്ന്ന്
താഴേക്കുപെയ്തു,

നനഞ്ഞപടിയിലിരുന്നു,
നിലാവുപൂശിയ മുടിയിഴകള്‍ മെല്ലെ
ചുമലിലേക്ക് ചാഞ്ഞു,
‘ഉണ്ണിക്കണ്ണന്‍ വരുണൂ, ബോട്ടില്,
...ഗുരുവായൂര്ക്ക് പോവാ ’
ഞാനൊരു കണ്ണുമ്മ കൊടുത്തു
‘ഉണ്ണിക്കണ്ണന്‍ വരുണൂ, ബോട്ടില്,
...ഗുരുവായൂര്ക്ക് പോവാ ’
മൂളിയൊരു കവിളുമ്മ കൊടുത്തു.
വരിഞ്ഞുപൊന്തിയ വാരിയെല്ലുകളില്‍
തലോടി കൊടുത്തു ,
വാരി കണ്ണ് തുടച്ചു കൈയ്യിലെടുത്തു,

ദൂരെ,
ഓളങ്ങള്‍ ഉയര്ന്നു പൊങ്ങുന്നു,
അകലങ്ങള്ക്കപ്പുറത്ത് നിന്ന്
എല്ലാം സ്വര്ണനിറമാക്കുന്ന
ഒരു ലാന്തര് വെളിച്ചം തെളിയുന്നു,
അമ്മ ഒരു സൈറണായ് രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു,
‘‘...വേം.. വേം.. വേം ’’

പോകണം,
ഇനിയും നിലാവുകൊണ്ടുകൂട!

ഒളിച്ചോടും മുമ്പ് ..

നിനക്കു തരാന്‍
നരക്കാത്തൊരു
ചിരിപോലുമില്ല പെണ്ണേ കൈയ്യിൽ ,
എന്നിട്ടും വരുന്നെങ്കില്‍ വാ
എടുത്തു വച്ചേക്കാമിത്തിരി
അഴികളില്ലാത്ത രാത്രിമഴകള്‍..

തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോള്‍

തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോള്‍,
ഹോളീവുഡ് സിനിമയിലെ,
മനുഷ്യന്‍ ഇട്ടേച്ചുപോയ
നാടു പോലെയായിണ്ടാവും,
വഴികളൊക്കെ.

എഴുതിവച്ച കവിതകളൊക്കെ,
തൂങ്ങികെടപ്പുണ്ടാവും,
പേടിപ്പിക്കാന്‍ ആളെക്കിട്ടാതെ,
ബോറടിച്ചു പോയ
പ്രേതങ്ങളെ പോലെ.

കഥ പകുതിയാക്കി നിര്‍ത്തിയപ്പൊള്‍,
ആശുപത്രിയിലായിപ്പോയ
രാജുമോന്‍,
നിര്‍ത്താതെ
എന്ടെ തള്ളക്കു
വിളിക്കുന്നുണ്ടാവും.

ചാവാനും, ഡിസ്ചാര്‍ജാവാനും
മേലാതെ.

' ഗ.മ. ഫോട്ടൊഗ്രാഫി' ക്കു മേടിച്ച കാമറ,
'ഒച്ചും ചിലന്തിയും മാത്രമേ നിങ്ങള്ടെ കണ്ണില്‍ പെടുള്ളോ മനുഷ്യാ?'
എന്ന് വലിയവായിലൊരു
കുങ്കുമപ്പൂകരച്ചില്‍ കരയുന്നുണ്ടാവും,

പോകണമെന്ന്
എഴുതിവച്ച
സ്ഥലങ്ങളൊക്കെ,
ദൂരവ്യത്യാസമില്ലാതെ താഴേക്കുതാഴെ കിടന്ന്,
' ഓന്ടെ ഒടുക്കത്തെ പ്ലാനിങ്ങ്' ,
എന്ന് പരസ്പരം കാര്‍ക്കിച്ചു തുപ്പുന്നുണ്ടാവും,

അറിയേണ്ടത് ആരെങ്കിലും
ഒരു ചിരി തരാൻ സാധ്യതയുണ്ടോ
എന്നാണ്

ങ്ഹാ .. വന്ന വഴിയില്‍
ആരുമില്ലാത്ത നേരത്ത് കുറെ
ഒറ്റമരങ്ങള്‍ക്ക് അന്തിക്കൂട്ടു
നിന്നിട്ടുണ്ട്.

ഏയ് , അവരില്‍ എത്രയെണ്ണത്തിനെന്നെ
ഓര്‍മയുണ്ടാവാനാണ്?

ന്റെ താത്താടെ ആകാശം

ആരോടും പറയര്ത്..

ഇത്താത്തേന്ടെ കൈയ്യിലൊരു 

ആകാശോണ്ട്..ബല്ത്.!

നിക്കൊന്ന് തൊട്ട്നോക്കാക്കാന്‍ കൂടെ തന്നിട്ടില്ല്യ..

എബട്യാ ഒളിപ്പിക്ക്ണേ ആവോ?..

രാത്രീലാ പൊറത്ത്ട്ക്കാ,

കുപ്പി തൊറന്നിട്ട് ഉമ്മറത്തേക്കോടി ഒളിച്ച് നിക്കും..

ശൂന്ന് പൊങ്ങ്യേ നക്ഷത്രങ്ങള് പിന്നെ

താത്താനെ കാണാഞ്ഞ് വേലീന്ടരികത്ത് കണ്ണും മിഴിച്ച് നിക്കുമ്പോ,

ചന്ദ്രന്‍ ചാരാസാരേ കെടന്ന് വെള്ളത്താടി ചൊറിയ്യുമ്പോ..

വാലുള്ളോറ്റയെല്ലാം ഇരിപ്പുറക്കാതെ പരക്കം പായുമ്പോ..

താത്ത പാവാടേം വീശി മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങും..

ന്നിട്ട് ഓറ്റങ്ങളെ നോക്കിയൊന്ന് ചിരിക്കും,

ഓര് താത്താനെ നോക്കിയൊന്നു ചിരിക്കും..

 പിന്നെ എല്ലാരും പാടെ വെള്ളത്താടി നോക്കിയൊരു ചിരിച്ചിരിക്കും..

 ന്നിട്ട് ഒക്കേനേംക്കൂട്ടി താത്ത തീവണ്ടികളിക്കും, കൊത്താങ്കല്ല് കളിക്കും..

എബടയ്ക്കാന്ന് ചോദിക്കാതെ എല്ലാം പിന്നാലെ പൊയ്ക്കോളും,

തോറ്റാലും തോറ്റാലും പിന്നേം കളിച്ചോളും..

ഇന്നലെ വീട്ടീന്നെറങ്ങുമ്പൊ താത്ത ന്നോട് കരഞ്ഞോണ്ട് പറഞ്ഞ്,

 'മഴപെയുമ്പോ തട്ടംകൊണ്ട് മൂടണേ..

വെളിച്ചാമ്പോ തൊറക്കര്ത്.. ശാസമ്മുട്ട്വേ,

കുഞ്ഞാത്തൂ..

..ഓര് പത്തായത്തില്ണ്ട്!!

ഫെയര്‍നെസ് സ്റ്റുഡിയോ

ഒരു കളറുപടം വേണം,
ഇപ്പം ശരിയാക്കി തരാന്ന് മൂന്നാം വട്ടം പറഞ്ഞിട്ട്
ദിപ്പോ മണിക്കൂറൊന്നായി,
ചുറ്റും നോക്കി.
'പാസ്പോര്‍ട്ട് സൈസ് 
പത്തുനിമിഷത്തിനുള്ളില്‍'
ഒലത്തിത്തെരുമെന്ന ബോരഡ്,
പണിതീര്‍ന്ന അപ്പൂപ്പന്‍സിന്ടെ പണിതീര്‍ത്ത പടങ്ങള്‍,
ചെറിയ സൈസില്‍ നിന്നും
വലിയ സൈസിലേക്ക് വലുതായിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്ന ഒരു സില്‍മാനടി,
എലാറ്റയും വെളുവെളുവെളുവെളാന്ന്
വെളുത്തിരിക്കുന്നു,

പടം കിട്ടീപ്പോ ഞാനും തൊലിയുരിഞ്ഞ്
വെളുവെളുവെളുവെളാന്ന്
വെളുത്തിരിക്കുന്നു,

ചെയ്തപണിയുടെ ചേലുനോക്കീ ചിരിച്ചോണ്ട് നില്‍ക്കണ സുകുമാരേട്ടനോട്
ഞാമ്പറഞ്ഞു,
'ഇതൊന്ന് തിരികെ കറുപ്പിച്ചു തരണം'

തണുത്തുറത്തുറഞ്ഞ് ഉള്ളിലേക്കൊഴുകിയ സുകുമാരേട്ടന്‍ പിന്നെ
വിയര്‍ത്തുപൊന്തിവന്ന്
മുഖത്തുനോക്കാതെ പറഞ്ഞു,
'കൊച്ചേ.....
എനക്ക് കറപ്പിക്കാന്‍ അറിഞ്ഞുട!

ചത്തേന്റെ പിറ്റേന്ന് അച്ചാച്ചൻ പറഞ്ഞത് !

വാര്‍ത്തകള്‍,
വിശകലനങ്ങള്‍,
ചോദിച്ചു വാങ്ങേണ്ട
പാക്ക്,മൈദ, കാലിത്തീറ്റ
തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ട 
വിത്ത്,വളം, സര്‍ക്കാര്‍
വിശക്കുന്ന നേരത്തെ 
അയ്യപ്പന്‍പ്പാട്ട്,
സ്ഥാനം തെറ്റുമ്പോഴുള്ള 
നിലവിളികള്‍,കൂവലുകള്‍,ഒച്ചപ്പാടുകള്‍
ഇടവേളകളില്‍ തള്ളികയറ്റുന്ന ഒരിക്കലും മുഴുമിക്കാത്ത സംഗീതം,
ഇടക്കൊരു ഡല്‍ഹി റിലേ,
..ശരിയാ കുഞ്ഞേ ഈ അച്ചാച്ചനൊരു റേഡിയോയായിരുന്നു,


വാര്‍ത്തകള്‍
ചര്‍ച്ചകള്‍
വാഗ്വാദങ്ങള്‍.
ചോദിച്ചു വാങ്ങേണ്ട
മൈദ, പാക്ക്, കാലിത്തീറ്റ
തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ട
സര്‍ക്കാര്‍, വിത്ത്,വളം,
ഒരിക്കലും ശരിയാവാത്ത ഇരമ്പലുകള്‍,അസ്വാസ്ഥ്യങ്ങള്‍, കാലാവസ്ഥാ അറിയിപ്പുകള്‍.
പാതിരാനാടകങ്ങള്‍,
വയലോ? വീടോ?

അടിച്ചും കത്തിച്ചും ബൌണ്ടറി കടത്തിയ സിക്സറുകളുടെ, റോക്കറ്റുകളുടെ,
ആദിവാസി സമരങ്ങളുടെ ആഘോഷങ്ങള്‍,
ഇടക്കെപ്പഴൊ രാത്രികളില്‍ വിദേശത്തവിടെ നിന്നോ സംപ്രേഷണം ചെയ്യപ്പെടുന്ന
മുഖം മറന്നു തുടങ്ങിയ
ശബ്ദരേഖകള്‍,
ശരിയാ കുഞ്ഞേ ഈ അച്ചാച്ചനൊരു നല്ല കേള്‍വിക്കാരനായിരുന്നു

നിഘണ്ടു

ഭ്രാന്ത് : 

ഒറ്റക്കുവരുമ്പോള്‍ കൂട്ടിലിടുകയും 

കൂട്ടത്തിനു വരുമ്പോള്‍ ആഘോഷമാവുകയും

 ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥ.

ഹാജരുപട്ടിക|കണ്ണ് |ജീവിതം : 

ഉണ്ട് എന്ന അവസ്ഥയേയും 

ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന അവസ്ഥയേയും

ഇല്ല എന്ന അവസ്ഥയേയും

വേര്‍തിരിക്കുന്ന സാധനം.

അന്ധവിശ്വാസങ്ങൾ

വീട്ടിലേക്ക്‌ പോകുമ്പോൾ 
നന്നായൊന്നു തയ്യാറെടുക്കണം ,

ഡാർവിനെ മനസ്സിലുറപ്പിക്കണം ,
ചർവാകനെ ചവച്ചു കുടിക്കണം,
ഡോക്കിന്സിനെ ഉത്തരം പറയാനേൽപ്പിക്കണം,

ഹെന്ത് കാര്യം ?

ഇത്തവണയും നേരം വെളുക്കുമ്പോൾ ,
അമ്മയുടെ 'ഓടടാ..' വിളിയിൽ
ഇറങ്ങിമണ്ടി ,കുറിതൊട്ട്, കിടന്നുരുണ്ട്,

എന്റെ യുക്തിവാദം ആൽത്തറയിൽ ,
മുട്ടുതടവി അമാന്തിച്ചിരിക്കുന്നത് കാണാം ..

തന്തയില്ലായ്മയുടെ തെരുവുകൾ

ഒരു ശരത്കാല രാത്രിയിൽ
പണ്ട് ,
ഇരുളും നിലാവും
ഇണചേര്‍ന്നുപിരിഞ്ഞത്രേ ,

അങ്ങനെയാണ് ,
നിലാവൊരായിരം,
തന്തയില്ലാത്ത
നിഴലുകളെ പെറ്റതെന്ന് ..

അവര്ക്കൊക്കെ
എന്ത് പറ്റിയെന്നോ ?!

അന്തിയോളം
അകിട് വലിച്ചൂറ്റി,
പകൽ ,
തള്ള വിളർത്തു ചാവുന്നതും
നോക്കിയിരുന്നു
കുറച്ചെണ്ണം ..

വഴി വിളക്കിന്റെ
മറവിൽ ഇരുണ്ട് മുറ്റി
മാവിന്റെ കടക്കൽ
കാലു ചുറ്റി
നിവര്ന്നു കിടന്നൊരുത്തി
മാവ് വെട്ടും വരേയ്ക്കും

കുറ്റി കാട്ടിലേക്ക്
തന്തയെ തിരഞ്ഞുപോയി
ചത്തൊടുങ്ങി
ഒരു പത്തു നൂറെണ്ണം

ഒരുത്തൻ തെളിഞ്ഞും മറഞ്ഞും
എന്റെ പുറകേ കൂടിയിട്ടുണ്ട്
പോന്നോട്ടെ ,
കൈയ്യിലൊന്നുമില്ലാത്തവരിൽ നിന്ന്
അവനെന്താണ് പിടിച്ചുപറിക്കുക ?

ഒരു കാട്ടുപാതക്കവസാനം ...

നിന്റെ കണ്ണുകളൊരു 
കാട്ടരുവിയാണ് 
ചുരുണ്ട് നീണ്ട വള്ളി പടർപ്പുകൾ 
വകഞ്ഞുമാറ്റി 
നെറ്റിയുടെ സമതലത്തിലൂടെ 
മൈലുകളോളം നടന്ന്
മൂക്കു പാലത്തിന്റെ
പൊള്ളയായ
മരത്തടി തൂങ്ങി താഴെയിറങ്ങി
തണുപ്പിനാഴം നോക്കാനൊന്ന്
തൊട്ടതേ ഓർമയുള്ളൂ

എവിടെയോ ചീങ്കണ്ണിയെ പോലെ
പതുങ്ങി നിന്ന
ഒരടിയൊഴുക്ക്
വാ തുറന്നു ചാടി വീണ്
ഒറ്റ പിടിക്കെന്നെ
ഉള്ളിലേക്കാഴ്ത്തി
എവിടേക്കോ
വലിച്ചുകൊണ്ട് പോവുകയാണ്

ഒന്ന് ശ്വാസമെടുക്കാൻ ,
എന്നാണ് എനിക്കിനി
പുറത്തു വരാനാവുക ?

കുഞ്ഞേച്ചി മഴയാണ്

കുഞ്ഞേച്ചി ഒരു മഴയാണ് ,

കവിളിലൂടെന്റെ 
ഉള്ളു ചോർന്നൊലിക്കുമ്പോൾ, 
മണ്ണിന്റെ മണമുള്ള നെഞ്ചോടു ചേർത്ത് ,
കണ്ണുനീരത്രയും ഊറ്റിയെടുത്ത് ,
മാറിയിരുന്ന് തേങ്ങി കരയുന്നത് കാണാം ...

വലിയ കോമാളികൾ

കാറ്റിനൊപ്പമൊരു 
മുക്കാൽചക്രം വണ്ടിയിൽ 
സ്റ്റെജിലെക്കെത്തുന്ന, 
കരിങ്കല്ലിൽ തട്ടി
പിടികിട്ടാതെ
പുറകോട്ടു വീണു
നിലം പതിക്കുന്ന ,
ഉള്ളിലെന്തു നടന്നാലും
മുന്നിലിരിക്കുന്നവർക്ക്
ഫർലോങ്ങുകൾ നീളമുള്ള
വെളുത്ത ചിരി സമ്മാനിച്ചു
തിരികെ മടങ്ങുന്ന,
ഒന്നാന്തരമൊരു
കോമാളിയാകുന്നു
കടൽ .

ഇപ്പോഴും...

ആവുന്നത്ര ഇടിച്ചു നിരത്തിയിട്ടും 
പൊളിച്ചു മാറ്റിയിട്ടും 
മുറിച്ചു വിറ്റിട്ടും 
ഈ ബാല്യമെന്താണിങ്ങനെ
സ്റ്റാറ്റസിനു നിരക്കാത്ത വിധം
ഓടിട്ട പുരയും
ത്രികോണ മലയും
ഒരു ഈർക്കിലി മരവും
വരച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നത് ?! ,
ഇപ്പോഴും ... !!

ബോഡിംഗ് സ്കൂൾ
-------------------------------------------
ജീവിതം ഒരു
ബോഡിംഗ് സ്കൂളാണ് ...

വെക്കെഷനുകള് ,
വിളിച്ചുകൊണ്ടു പോകാൻ
ആരുമില്ലെന്ന
ഓർമപ്പെടുത്തലാണ് ...

അല്‍ഷിമേഴ്സ്

നാളെ 
എണീറ്റത് മുതല്‍ 
ബാക്കിനിര്‍ത്തിയതെല്ലാം 

ഓര്‍ത്ത് ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങണം

ആദ്യം ചുമരില്‍
മര്‍ലിന്‍ മണ്രോവിന്റെയൊരു
കളറു പടം തൂക്കണം 

പിന്നെ ഇവിടെ
മര്‍ലിന്‍ മണ്രോവിന്റെയൊരു
കളറു പടം തൂക്കണം 

എന്നിട്ട് വേണം
ചുമരില്‍
മര്‍ലിന്‍ മണ്രോവിന്റെയൊരു
കളറു പടം തൂക്കാന്‍ ....

തിട്ടപ്പെടുതലുകള്‍

നിമിഷങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം 
എത്രയെത്ര ചിറകുകളാണ് ,
വര്‍ണ്ണങ്ങളാണ്,
മുഖംമൂടികളാണ്,
കൊഴിഞ്ഞു വീഴുന്നത് ...

മുന്നോട്ടുള്ള പോക്കില്‍
എത്രയെത്ര മരങ്ങളാണ്, 
മുഖങ്ങളാണ്  ,
ജീവിതങ്ങളാണ് ,
പിറകോട്ടു പായുന്നത്...

ഒഴുകിമാറുന്ന ഭൂഖണ്ഡങ്ങള്‍

ഇന്നലെ 
കോടതിയില്‍ വച്ച്, 
ഞാനും അവളും 
രണ്ടു ചെറു കരകളായ്
തെന്നി മാറിയതിനു 
പിന്നാലെയാണ് 
പടരുന്ന 
വിള്ളലുകളെ കുറിച്ചു 

ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തു പോയത് ...

അച്ഛനും അമ്മയും പണ്ടേ
ഇരു ധ്രുവങ്ങളിലേക്കായി
ഒഴുകി നീങ്ങിയത് ..
അതിര്‍ത്തി തര്‍ക്കം
മൂത്തചേട്ടനെയൊരു കനാലു ദൂരം
മാറ്റി നിറുത്തിയത് ..
ഒരന്യജാതി പ്രണയത്തിന്
കുഞ്ഞുപെങ്ങളെ
സമുദായ ഭ്രഷ്ടുകെട്ടി
മുക്കി കളഞ്ഞത് ...


പണ്ടൊരിക്കല്‍ ,
എല്ലാം ഒരൊറ്റ
വന്‍കരയായിരുന്നിരിക്കണം ...

ഇന്ന് ,
ഉണ്ണിയുടെ ഉള്ളും ,
വിണ്ടു തുടങ്ങിയിരിക്കണം ...

കറുത്ത കനലുകള്‍

ഞാന്‍ കേള്‍ക്കുന്നതും
അതേ കാലൊച്ചകളാണ് ..

അണയുന്നതിനും മുമ്പ്
കനലൂതാന്‍ ഓടിയടുക്കുമെന്ന്
ഞാന്‍ കരുതുന്ന എന്റെ
പ്രിയപ്പെട്ടരുടെ കാലൊച്ചകള്‍..,

ഒരു പക്ഷെ അവരെത്തില്ലായിരിക്കും
അല്ലെങ്കില്‍ എത്തുന്നതിനും മുമ്പേ
പുകഞ്ഞു തണുത്ത്
ഞാനൊരു കരികട്ടയാകുമായിരിക്കും

പിന്നെ പിന്നെ
എനിക്ക് മുകളിലൊരായിരം
കരികട്ടകള്‍ കുമിഞ്ഞു കൂടുമായിരിക്കും ,

അവയെല്ലാം  

വിറങ്ങലിച്ചു ചേര്‍ന്നൊരു 

കറുത്ത കല്ലാകുമായിരിക്കും 

പിന്നീടൊരിക്കല്‍
നിങ്ങള്‍ക്കുള്ളിലെ 

കല്‍ചുമരുകളില്‍ 

,
ഇരുണ്ട പൂക്കളായ് , കുന്നുകളായ്
ഒരു കറുത്ത സൂര്യനായ്
ഉരഞ്ഞു തീര്‍

ന്നിത്തിരി 

തീ പടര്‍ത്തുവാനായിരുന്നെങ്കില്‍ ...

മഹാത്മാക്കള്‍ക്ക് സംഭവിക്കുന്നത് ...

സമാധിക്കടുത്ത നിമിഷം 

ഗുരുദേവനൊരു മഞ്ഞ 

കൊടികഷണമായത്രേ.

ഒരു ജാതി മതിയെന്നതൊരു

നല്ല ഉദ്ധരണിയായത്രേ ...

വീണതിനടുത്ത നിമിഷം , 

ഗാന്ധിയൊരു കഷണം ഖാദിയായത്രെ 

സത്യവും അഹിംസയും  ,

ഗാന്ധിദിന ക്വിസിലെ 

ഒരുത്തരമായത്രെ...